LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Die ene vrouw
dan was er die ene vrouw
een stilleven
gewikkeld in een slapend verlangen
vergeten hoe binnen in haar
niet te wissen gevoelens
naast de schijndood sliepen
tot het weten met zinnen prikkelende gedachten
haar langzaam wakker schudde
ze keek in vrouwenogen
die haar nooit bedrogen
haar metgezel
de spiegel van haar ziel
en woorden
steeds gezwegen
vertelden hoe bevroren dromen ontdooiden
De vrouw
Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering