LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Het avondlicht
het avondlicht vertelde aan duister
en de wind ving het van de hoge bomen
zelfs een witte meeuw viel van verbazing uit de lucht
de zon verschool zich achter de wolken
het huis was kil en kerfde scherpe klanken
en de vrouw droogde haar tranen
kroop in de stilte van de kamer
ijzig koud werd niets gezegd
tot harde woorden haar raakten
en het schreien een zee met tranen vulde
De vrouw
Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering