LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Het ontwaken van de vreugde
wat kon ik anders doen
dan het verdriet in mij een plaats te geven
voorzichtig nam ik het in mijn handen
hoorde hoe het mompelde en angstvallig vroeg
om niet in de steek gelaten te worden
maar de pijnprikkels die ik zolang voelde
de scheurtjes die ze achterlieten
leken stilaan te verdwijnen
werden sterke naden
die elkaar stevig vastgrepen
een verbond sloten om nooit meer los te laten
wat heb ik dan nog aan jou
probeerde ik fluisterend uit te leggen
je was zolang een pijnlijk voelen
dat diep in mij sluimerend aanwezig bleef
nu mag je rusten bij mijn opgestapelde herinneringen
alsof het zo moest zijn voelde ik plots
hoe een hete zonnestraal mijn lichaam beminde
en vreugde me lieflijk in de armen sloot
De vrouw
Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering