LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Kruimeltjes
soms overvalt het haar
dan spreekt ze met de verbazing
voelt de stilte van het zijn
en de voetstap van haar onderweg
raapt hier en daar iets op
het hoeft niet veel te zijn
een witte vlinder op haar schouder
de wind die haar lichaam streelt
het spel van eb en vloed
of zo maar lopen op de wolken
het voelen van een bijzonder iets
emoties die haar beroeren
ze kneedt het tot zachte woorden
stil zwijgend tot bij mij gebracht
ze strooit kruimels in het rond
als voedsel voor de ziel
voor jou en ook voor mij
zo maar
wat neergeschreven woorden
De vrouw
Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering