Losweken
je weekt lagen in me los
die verkleefd
verankerd in mijn ziel
veilig opgeborgen leken
ik had het een plaats gegeven
in de kern van mijn ik
zodat alleen mijn zielenoog
kon begrijpen
dat wat niet kon zijn
en voor de verbannen woorden
was mijn zielenluister een veilig oor
alleen zij kende mijn verhaal
nu fladderen emoties rondom mij
twijfelachtig open ik mijn handen
vang ik ze veilig op
of laat ik ze drijven met de stroom
De vrouw

Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering