LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Stilte na de storm
als de regen niet meer zal huilen
de storm is geluwd
en de wind adembenemend zwijgt
zodat de stilte weer kan leven
dan nog zullen mijn gedachten kronkels kennen
ploeter ik door een warboel van emoties
blijf ik zitten met het kluwen
dat onomwonden harde knopen legt
en spinsels in mijn ziel laat broeden
zo loop ik verloren in mijn zwijgen
met een schild beschermend om me heen
tot plots woorden naast me staan
krachtdadig gebeurt wat in nooit verwachtte
spinsels banen zich een weg naar buiten
ze dagen uit, de opsluiting duurde veel te lang
ik neem ze in mijn hand, bekijk ze langs alle kanten
er is zowaar eentje dat knipogend naar me lacht
De vrouw
Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering