LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Waterweerspiegeling
in de waterweerspiegeling
kijkt een vrouw haar aan
verwarde kronkels
rimpelen verlegen gevoelens
in het natte oppervlak
zodat tranen pas ontloken
zich verstoppen in een vochtige kilte
priemende ogen doorboren haar gezichtsveld
reddeloos verloren zoeken ze contact
met zij die zichzelf niet begrijpt
en de pijn van een weemoedige nimf
voelt zielsverbondenheid met de vrouw
die zich tevergeefs vastklampt aan dromen
nu de stroom ze meeneemt naar een andere oever
De vrouw
Dat ene iets
De geur van mijn haar
Slaapwel
Je moet niet bang zijn
De spiegel
Een lichtgevend iets
Mijn wolkje
Het ontwaken van de vreugde
Kruimeltjes
Er was iets
En wat
Nu lente nog even wintert
Waterweerspiegeling
Dezelfde vrouw
Die ene vrouw
Gevecht met de wind
Sporen
Zij de vrouw
Hoe ze
Klein meisje
Zij
Stilte na de storm
Losweken
De vrouw
Nu de avond
Deze nacht
Het zijn
Het avondlicht
Het ikje
Een laatste maal
In je herinnering