LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Een klaproos
je hebt je er bijna bij neergelegd
de muur te stevig om tegen op te boksen
went zelfs een beetje
alsof hij langzaamaan bezit van je neemt
met harde ogen naar je kijkt
en zegt je bent een deel van mij
tot de verbijstering aan je arm trekt
misschien is het nog niet te laat
je ziet kleine scheurtjes
keiharde lagen
worden plots wat zachter
er komt beweging in de voegen
en stenen te lang opeen gestapeld
vallen zuchtend uit elkaar
tot steengruis voor je voeten ligt
en op een dag kijk je verwonderd om je heen
zie je hoe tussen het gruis een klaproos groeit
die met de vleugels van de wind wat zaad verspreidt
en je levensweg zo kleurrijk voor je dicht
Gevoelens
Papaver
Nachtverlangen
De zomer rekken
Of iets in mij
Een boodschap van de zee
Er is iets dat blijft hangen
De bekoring
Gebroken zinnen
Wat poëzie
Een droom ontkleed
Tranen van een dichter
Mijn ziel
Vleugels
Verwonderd afvragen
Goedenacht
Dag jij
Voelsprietjes
Knuffelwoorden
Een klaproos
Wat dromen
Je muze
Hoe het voelt
Zo maar wat liefs
Prille bloesemblaadjes
Ooit
Wat liefs
Mijmerende ogenblikken
Lief zijn
Lagen
Het is het voelen
vervolg