Lagen
ik heb lagen gevraagd
zich niet langer vast te klampen
aan dat
bijeen gesprokkend in levensdagen
toen zware wolken
zielsverscheurend schreiden
voorzichtig spreek ik met loslaten
pel na pel
de buitenhuid ontdoen
tot de laatste
krampachtig wordt vastgehouden
de kern
bijna ontbloot
zo bang
om zich te ontsluieren
Gevoelens

Papaver
Nachtverlangen
De zomer rekken
Of iets in mij
Een boodschap van de zee
Er is iets dat blijft hangen
De bekoring
Gebroken zinnen
Wat poëzie
Een droom ontkleed
Tranen van een dichter
Mijn ziel
Vleugels
Verwonderd afvragen
Goedenacht
Dag jij
Voelsprietjes
Knuffelwoorden
Een klaproos
Wat dromen
Je muze
Hoe het voelt
Zo maar wat liefs
Prille bloesemblaadjes
Ooit
Wat liefs
Mijmerende ogenblikken
Lief zijn
Lagen
Het is het voelen
vervolg