LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Mijmerende ogenblikken
ze spinde mijmerende ogenblikken
vroeg weemoed zich in haar schoot te nestelen
de stilte heel stil te zijn
en de rust om haar vooral niet te storen
met ogen vochtig van emoties
kroop ze in haar merel verhaal
ze las woorden terug
ooit door haar geschreven
ademloos vergat ze alles om zich heen
er was alleen het voelen van haar ik
in de boomgaard van haar leven
en dat waarvan ze ooit droomde
stond haar aan te kijken
het einde eens door haar geschreven
stond wankel op de been
verloor het evenwicht
en zij droomde woorden die een vervolg schreven
Gevoelens
Papaver
Nachtverlangen
De zomer rekken
Of iets in mij
Een boodschap van de zee
Er is iets dat blijft hangen
De bekoring
Gebroken zinnen
Wat poëzie
Een droom ontkleed
Tranen van een dichter
Mijn ziel
Vleugels
Verwonderd afvragen
Goedenacht
Dag jij
Voelsprietjes
Knuffelwoorden
Een klaproos
Wat dromen
Je muze
Hoe het voelt
Zo maar wat liefs
Prille bloesemblaadjes
Ooit
Wat liefs
Mijmerende ogenblikken
Lief zijn
Lagen
Het is het voelen
vervolg