LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Mijn ziel
zeg het aan niemand
lees ik in mijn ziel
ik zie hoe ze verlegen
gevoelens van zich af wil schudden
alsof ze te bedeesd
niet durft zeggen
hoe liefde met de verwarring danst
laat me nu maar alleen
fluistert mijn ziel
ik kan niet vertellen
hoe mijn zielenogen
vol verlangen fonkelen
en mijn lippen
als een monotoon gemompel
in alle stilte een naam herhalen
toe huil nu niet
ga niet in weemoedige dromen bladeren
volg de voetstap van je onderweg
voel hoe klaproos blikken
bemoedigend naar je knikken
jij zo veel sterker dan die ziel van jou
pluk het ogenblik dat naar je lacht
en zeg de woorden die stilzwijgend
als vastgeroeste zinnen bij me blijven
Gevoelens
Papaver
Nachtverlangen
De zomer rekken
Of iets in mij
Een boodschap van de zee
Er is iets dat blijft hangen
De bekoring
Gebroken zinnen
Wat poëzie
Een droom ontkleed
Tranen van een dichter
Mijn ziel
Vleugels
Verwonderd afvragen
Goedenacht
Dag jij
Voelsprietjes
Knuffelwoorden
Een klaproos
Wat dromen
Je muze
Hoe het voelt
Zo maar wat liefs
Prille bloesemblaadjes
Ooit
Wat liefs
Mijmerende ogenblikken
Lief zijn
Lagen
Het is het voelen
vervolg