LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Tranen van een dichter
waarom de dichter huilt
vraagt men zich verwonderd af
er zijn gekwetste woorden
die maan verduisterend
in zijn gedachten zweven
en een holle nacht
die eenzame wegen bewandelt
geen zachte ondergrond
alleen ijskoude werkelijkheid
er is de kamer die weemoedig zucht
kilte die vertwijfeld van de muren valt
en het bed dat met gebogen schouders
zijn verdriet niet meer kan dragen
hij telt verweesd de slapeloze nachten
nu zelfs het dichten geen tranen droogt
Gevoelens
Papaver
Nachtverlangen
De zomer rekken
Of iets in mij
Een boodschap van de zee
Er is iets dat blijft hangen
De bekoring
Gebroken zinnen
Wat poëzie
Een droom ontkleed
Tranen van een dichter
Mijn ziel
Vleugels
Verwonderd afvragen
Goedenacht
Dag jij
Voelsprietjes
Knuffelwoorden
Een klaproos
Wat dromen
Je muze
Hoe het voelt
Zo maar wat liefs
Prille bloesemblaadjes
Ooit
Wat liefs
Mijmerende ogenblikken
Lief zijn
Lagen
Het is het voelen
vervolg