LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Chaos
ik zie je ogen vechten
je wil geen waterlanders huilen
en het weekend dat verwarring schepte
wat doe je daar nu mee
het overrompelt je
moeilijk staat je aan te gapen
verwarde muizenissen botsen in je hoofd
je zoekt een plaats om het te begraven
er is geen plek op aarde die je vertrouwen schenkt
en voor heel even voel je je zo alleen
je bent een jongen
bijna man
maar in je doen kruipt af en toe het kind
dat slentert op zijn weg
soms panikeert omdat de mensen
in die grote wereld steeds voor je lopen
en jij weet ze niet in te halen
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama