LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Herfstkind
ze ziet hoe takken stilaan
hun greep over het bladgroen verliezen
het gras de zachte bedding wordt
van de eerste bladeren die haar laten weten
dat de zomer zijn laatste loodjes telt
of het een vroege herfst wordt
vraagt ze zich verwonderd af
en het kind dat naast haar staat
kauwt zijn opgekropte letsels stuk
ze smaken naar mistige ogenblikken
nu herfstadem nevelsluiers blaast
die het lente zijn in hem voor eeuwig kraken
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama