LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Kind van mij
en jij
kind van mij
werpt blikken
in de plassen van vertwijfeling
ze ketsen harde noten terug
raken je in het ergste van de strijd
met zware voet tracht je ze stuk te trappen
tot doppen die je niet meer raken
zodat de weg wat minder kronkelt in je dagen
dat weemoed plots tussen plat gewalste resten
opstaat om je gemoed te strelen
dat had je helemaal niet verwacht
je huilt om verloren beelden
denkt aan de zon
en het verstoppertje dat hij met je speelt
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama