LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Paniekaanval
wat in de herinnering blijft plakken
zijn de flarden van paniek
ogen schieten uit de kast en rollen
als verdwaasde bollen op de grond
wilde man schreeuwt onmacht uit
en handen slaan in het wilde weg
de kleur heeft zich vergist, grijs grauw
en dan weer wit , vreemde dingen
spoken in zijn hoofd
het voelt als ontploffen
en snerpende klanken
gillen : stop - ik kan niet meer
uitgeput ligt hij in een plas van zilte tranen
ogen kruipen in het lichaam
en de rust likt aan zijn wonden
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama