LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Sprookje
je kon je oren niet geloven
en het beeld dat je voor ogen had
klopte niet met de werkelijkheid
je vroeg een sprookje
waarin je kon geloven
hoe een kind dat de wereld niet begrijpt
zijn hersens pijnigt om toch maar
die anderen te kunnen volgen
of ergens een toverformule
een goede fee die met haar stokje zwaait
zodat je eensklaps verandert in een kind
dat meedraait met die mallemolen
zonder verwarde spinsels in je hoofd
je keek me vol verwachting aan
mijn handen waren leeg
gelukkig stond mijn liefde voor je klaar
het allermooiste om te geven
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama