LICHTBUNDEL

gedichten van Micheline
© Merel


Wat blijft is herfst

ze zoekt een verklaring
in de kijkers van het kind
dat tranen telt nu regendruppels
de ogen van de moeder vochtig maken

eens was er een malse regenbui
als nieuwe adem na een zwoele dag
het was als spelen in de zee
en koelte voelen op je veel te warme huid

nu striemen regenvlagen hard en zonder medelijden
als een gesel op het kwetsbare kind
dat het pijn kan doen had hij nooit gedacht
hoe het komt wil hij graag weten

ze aarzelt even
zoekt tussen al haar zinnen
vindt geen mooie woorden

er is herfst die in een gemakkelijke zetel zit
en zomer die de deur achter zich heeft dichtgedaan



Het kind

het_kind


Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama