LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Witte jas
zal ik kleur bekennen
vingers kunnen tellen
en letters lezen van heel ver
zal ze me nog kennen
geruststellende woorden spreken
moet ik bang zijn voor wat komt
nog even dan stap ik weer
in de rit van het verdict
zit ik met een verkrampt gevoel
te wachten op die bruine stoel
zullen plassen met me schreien
mensen medelijdend naar me kijken
of schijnt achter wolken nog de zon
nog even en witte jas is dicht bij mij
kijkt me heel aandachtig in de ogen
en vraagt zich af wat ik nog zie
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama