LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Zwart gekleurde tranen
ze zag hoe tranen zwart gekleurd naar buiten renden
ogen als een draaikolk gevaarlijke bochten namen
als verdwaasde wezens voor haar voeten rolden
met blikken die het niet meer wisten
de wind ging hard te keer
en uit de mond kwam een overdonderend geluid
het leek alsof een mes haar ziel vierendeelde
nu hij de controle over zichzelf verloor
ze nam hem in haar armen
kuste waterlanders wit
had wat fluisterwoorden warm gewreven
en vertelde hoe ze nog steeds om hem gaf
Het kind
Auti-woorden
Zwart gekleurde tranen
Herfstkind
Laat me
een beeld van jou
Of herfst
Tranen
Witte jas
Kind van mij
De herinnering
Kind van mij
Wat blijft is herfst
Jij mijn kind
Ik neem je mee
Herfstkind
Verloren droom
Andere ogen
Dwarsligger
Sprookje
Chaos
Er is het kind
Verloren glans
Witte sluiers
Paniekaanval
Mama
Het oog
Sprookje
Uren van november
Mama