LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Als de stilte
als de stilte zijn mantel om mijn schouders legt
een lichtsluier nog even naast me waakt
me vertelt hoe weldra het avondrood zal verdwijnen
en het duister stilaan aan krachten wint
dan is er nog de maangeest die langs de wolken schuift
maanparels die behoedzaam mijn lichaam verkennen
lichtgevend als een vangnet bij me blijven
en zijn vleugels spreiden om me te beschermen
ik moet niet bang zijn fluistert het stille ogenblik
dit is het zijn dat pareldruppelend mijn gemoed streelt
ik mag dalen in die ziel van mij
en ademloos mezelf verkennen
