Alsof
alsof het zo moet zijn speelt het licht
teder met de schaduw van de kamer
ik ontvang
kijk
en begrijp
ik herlees je woorden
weet hoe je zoekt naar een flits
een lichtpunt van het oneindig zijn
en in mijn verbonden zijn met jou
weef ik mijn gevoelens
tot lichtdraden
die als fonkelende sterren
gedragen door de wind
plots je kamer lichtgevend verwarmen