Dag jij
dag jij
ik heb een beeld van jou
hoe je mijmerend naar buiten staart
de laatste blaadjes aan de bomen telt
en op het nog wat vochtige gras
stilzwijgend kijkt of je herinneringen ontmoet
ik zie je weemoedig bladeren
tussen het gisteren en vandaag
hoe heimwee zachtjes je schouder raakt
je kijkt heel even achterom en weet
er is nog iemand die me begrijpt
ik voel hoe liefde in je woont
het goed gevoel brengt warmte diep in jou
je straalt het uit
en zo maar op een koude herfstdag
kijk je naar het nu
gesterkt door de stralen van het licht