Een wolk
gedragen door het licht
vloog ik met jou voorbij de horizon
ver weg van het harde denken
naar een wereld teder als een gedicht
moe gevlogen ontdekten we een wolk
donzig als wattenvlokken die ons streelden
vederlicht om onszelf in te verliezen
het voelde goed dat nestelen in de wolk
we reisden met haar mee
en boven een oceaan van liefde
strekten we onze vleugels uit
om even later op een bed van wolken
als zielsverwanten innige momenten te delen