Geen woorden
ik vond geen woorden
die stilzwijgend naast me kwamen staan
samen met me keken naar dat
wat oogminnend me zo beroerde
ik zag een band van licht
die heel teder de wolken kleurde
als een schilder die met een penseel
de juiste tinten zoekt om dat te verhalen
wat op zijn netvlies staat gebrand
ik was ontroerd door het magisch lichtinval
voelde me plots klein in grootse van het zijn
ademloos vergat ik alles om me heen
er was alleen het licht en ik
en de wolken laag hangend en zo bijzonder