Lichtbundel
ze is een vrouw
zo doodgewoon
tot plots woorden dicht bij haar komen
haar bekoren en het verlangen strelen
ze koestert de woorden
speelt wat met zinnen
en ontdekt een bijzonder iets
ze schrijft zo waar haar eerste gedicht
als een woordenstroom niet te stoppen
stoeien woorden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen de dichterlijke taal
en maagdelijk wit ontpopt zich tot poëzie
's nachts droomt ze van gele letters
op een hemelsblauwe achtergrond
tot die ene ochtend bij het ontwaken
ze volgt de voetsporen van haar onderweg
als uit het niets komt plots een regenboog
schenkt de vrouw een bundel met stralen van het licht
nu danst ze met haar pas geboren droom
en pronken woorden met een nieuw gedicht