LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Maangeest
dat maangeest wel voor haar zou zorgen
liefdevol de ogenblikken omdraaide in haar verhaal
fluisterend aan die ene ster vertelde
hoe ze zou drijven op een wolk van genieten
dat hij haar meenam naar zon overgoten dagen
haar liet proeven van zichzelf ontdekken
op het pad dat voor haar was uitgestippeld
langs het water dat golvend met de rotsen stoeide
dat ze in het donker zocht naar een teken van licht
alleen een sikkel zag die stilaan wat groter werd
begreep hoe ook zij nog groeide
als ze maar geloofde in de kracht van het nu
dat alles ankerde zich in haar ziel
rotsvast wist ze dat maangeest haar wel beschermde
stralen van genegenheid naar haar stuurde
en minnestrelend zei je bent nooit echt alleen
