LICHTBUNDEL
gedichten van Micheline
© Merel
Mereltje
mereltje
ik lees in het bos van zinnen
hoe pijnscheuten tergend
in je lichaam wortel schieten
de herinnering knaagt zeurend aan je bot
weke delen worden nog wat weker
straks drijf je in een plas van niet meer kunnen
je zegt wel
ik schud alles van me af
maar beelden blijven krampachtig plakken
en zwarte raven krassen harde taal
ik heb nieuwe vleugels voor je meegebracht
vederlicht
zodat het loodzware als gruis
zijn weg vindt met de wind
vlieg mereltje
uit de boom die niets vergeet
ergens kleurt de zon warme tinten
straalt het licht speciaal voor jou
ergens wuift de horizon
glimlacht een knipoog een tedere blik
