LICHTBUNDEL

Fluisterwoorden

er lagen nog wat fluisterwoorden
in het veld van late korenbloemen
bijna uitgedroogd
als tranen die dromen naast zich legden
nu zelfs het mijmeren niet meer wist
welke zinnen in het verhaal te schrijven

toch was er eentje met wat levenswil
hij keek gretig naar de eerste zonnestraal
die wat ochtendglans tot bij hem bracht
zodat hij verrijkend kleine parels fonkelde

hij kwam dicht bij mij
of ik warmminnend kon zijn
met een schoot om in te rusten
en een schouderklopje dat wat sterkte bracht
hij had wat liefdeswoorden voor me geschreven
of ik ze fluisterend even tot bij hem kon brengen

LICHTBUNDEL

gedichten van Micheline © Merel

gedichten van Micheline
© Merel