Woorden

Witte woorden

hij had witte woorden
zwart gemaakt
geschrokken
staarde ze naar de vlek
niet begrijpend
hoe mooi plots
zo vuil kon zijn

zelfs de zon verdween
onthutst door wat ze zag
de lucht huilde
en donderwolken
spraken harde taal
plensbuien van verdriet
schrobden met man en macht
maar zwart bleef zwart

beschaamd trokken
harde woorden zich terug